KANCELARIA PARAFIALNA

czynna w dni powszednie:

od godz. 8.30 do 9.30,

od 15.30 do 17.00 (zimą),

i od 16.30 do 18.00 (latem) 


czynna w soboty:

od godz. 8.30 do 9.30

popołudniu nieczynna


W NIEDZIELE I ŚWIĘTA 

NIECZYNNA

Diecezja Włocławska


Warto zobaczyć


PARAFIA

WNIEBOWIĘCIA

NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

W RADZIEJOWIE

OKRES ZWYKŁY 

Wiadomości

Jest to czas kiedy głębiej poznajemy życie Jezusa, jego działalność; głównie poprzez Liturgię Słowa. Tylko wówczas, gdy dobrze ją zrozumiemy i odbierzemy, będziemy mogli Go naśladować tak, jak On tego chce.

Okres Zwykły oddziela niejako dwa najważniejsze obchody Kościoła: Narodzenie Chrystusa oraz Paschę (Zmartwychwstanie Pańskie). I właśnie czas ten, także przez swoja długość, uczy nas pewnej tęsknoty za ważnymi uroczystościami. Wakacje, bo z tymi najczęściej kojarzy nam się Okres Zwykły, to piękny czas, który można i warto poświęcić na częstszą modlitwę, kontemplację czy lekturę Pisma Świętego; nie tylko w murach kościoła, ale właśnie w otoczeniu przyrody; na urlopie, wakacjach, rekolekcjach. To okres, którego nie można zmarnować sądząc, iż odpoczywamy od Boga! Przecież On - sam Bóg od nas nie odpoczywa. Czyż nie czuwa nad nami na górskich szlakach, w falach morza i w czasie podróży? Właśnie w takich sytuacjach możemy dać piękne i żywe świadectwo wiary, które polega na spełnianiu Jego woli i okazywaniu przynależności do Jego Kościoła w każdym miejscu i w każdym czasie. Okres Zwykły w ciągu roku to swego rodzaju "szkoła samodzielności praktyk religijnych".

TRWA 

OKRES ZWYKŁY


PORZĄDEK MSZY ŚWIĘTYCH

w dni powszednie:

godzina 7.00 i 7.30

godzina 17.00(zimą) i 18.00(latem)

w Niedziele i święta:

godzina 7.30(kaplica szpitalna)

godzina 7.30, 9.00, 10.30(z udziałem dzieci)

godzina 12.00(suma), 16.00

w święta zniesione:

godzina 7.30 i 9.00

godzina 17.00(zimą) i 18.00(latem)

28 września - XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA

Ewangelia  Mt 21,28-32

Nawracanie się jest procesem dokonującym się najpierw w naszym wnętrzu. Wpierw musi się zmienić nasze myślenie, by mogło się zmienić nasze działanie. Z myślenia czysto ludzkiego, trzeba przechodzić do myślenia Bożego, do myślenia według kategorii ewangelicznych. Jednym z pierwszych elementów takiej wewnętrznej przemiany jest uznanie własnego grzechu, po prostu, przyznanie się do winy. Bez takiego przyznania się nie ma prawdziwego nawrócenia. Drugim etapem naszego nawracania się jest wyznanie grzechu. Do grzechu trzeba się nie tylko przyznać, ale trzeba go także wyznać, po prostu - trzeba grzech z siebie wyrzucić. Grzech uznany, ale nie wyznany, dalej jest ciężarem wewnętrznym człowieka. Trzecim etapem naszego nawracania się jest odwrócenie się od grzechu. Nazywa się to mocnym postanowieniem poprawy. Wobec częstych powrotów do tych samych grzechów, czasem pytamy, czy jest możliwe takie odwrócenie się od grzechu. Życie potwierdza, że jest to możliwe, gdyż są ludzie, którzy potrafili skutecznie odwrócić się od grzechu, wyjść z utartych, grzesznych kolein swego życia.

21 sierpnia - XXV NIEDZIELA ZWYKŁA

Ewangelia  Mt 20,1-16

Znaczenie "uniwersalne" przypowieść o robotnikach w winnicy to mowa przede wszystkim o dobroci Boga, której wszyscy ludzie muszą się podporządkować. Bóg nie ma obowiązku tłumaczyć się z czegokolwiek i nie musi również wyjaśniać, dlaczego jednych wynagradza bardziej szczodrze, a innym daje mniej. Należy ufać w boską sprawiedliwość, dobroć i miłość i wierzyć, że wszystkie działania Boga mają określony cel i nie są bezsensowne.

7 września - XXIII NIEDZIELA ZWYKŁA

Ewangelia  Mt 18,15-20

Upomnienie braterskie to ostrzeżenie, jakie chrześcijanin kieruje do swojego bliźniego, żeby pomóc mu na drodze świętości. Jest to instrument duchowego postępu, który przyczynia się do poznania osobistych wad — często niezauważanych przez własne ograniczenia albo zamaskowanych miłością własną — a przy wielu okazjach jest to również uprzedni warunek, żeby stawiać czoła tym wadom z Bożą pomocą i dzięki temu doznawać poprawy w życiu chrześcijańskim.

31 sierpnia - XXII NIEDZIELA ZWYKŁA

Ewangelia  Mt 16,21-27

Jezus stawia przed nami trudne zadanie: wziąć swój krzyż i naśladować Chrystusa... Trudno się czasem z tym pogodzić. Nawet patrząc na naszą ziemską wędrówkę z perspektywy wieczności - każdemu z pewnoscią trafiają się chwile, gdy cieżar na barkach zdaje się przekraczać nasze siły. I jakkolwiek naturalny w takiej sytuacji wydaje się bunt - to rzadko kiedy przynosi on pozytywny efekt. Więcej wytchnienia, ulgi, a przede wszystkim - wewnętrznego spokoju przynosi modlitwa... 

10 sierpnia - XIX NIEDZIELA ZWYKŁA

Ewangelia  Mt 14,22-33

Ufność pokładana w Opatrzności Bożej nie zwalnia nas od działania, czuwania, modlitwy i nieustannego czynienia dobra.

Ufność ta nie jest błogim, bezczynnym i biernym oczekiwaniem, przeciwnie - jest ona czynną współpracą z dziełem Bożym. Każdy, kto wierzy w Boga, wierzy także w Jego Opatrzność. Zdarzenie nadchodzące w odpowiedniej chwili, osoba przynosząca nam pomoc gdy tego potrzebowaliśmy, problem rozwiązujący się po to, by coś dobrego mogło mieć miejsce, cudowny ratunek z opresji, tak wiele jest wspaniałych przejawów działania Opatrzności w życiu człowieka wierzącego.

Aby mogła ona rzeczywiście być w nas obecna, musimy liczyć zawsze na Boga, ufać Mu oraz okazywać Mu to wytrwale i z miłością. Bóg w szczególny sposób troszczy się o tych, którzy Go miłują. Czuwa On sprawiedliwie nad każdym z nas i o nikim nie zapomina.

3 sierpnia - XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA

Ewangelia  Mt 14,13-21

Słowo Boże jest darem dla nas i dane nam zostało jako pokarm dla wiary. Wiara jak każdy dar Boga jest za darmo. Bóg jednak oczekuje od nas współpracy z Nim i pełnej odpowiedzialności za jej wzrost. Stwórca nie szufladkuje nas z góry jak niektórzy ludzie. Bóg jest zawsze Inny od innych. On patrzy na nas jak na osobę. Wiara polega na odkryciu mojej osobistej relacji z Bogiem, uwierzeniu, że On patrzy na mnie i kocha mnie jako kogoś jedynego i wyjątkowego.

Słowo Boże jako pokarm ma podtrzymywać moje życie wewnętrzne, abym się odżywiał duchowo i miał siły do walki przeciwko Nieprzyjacielowi serca.