MAJ - miesiąc Maryjny...

Jest to szczególny czas, kiedy spotykamy się razem czy to w kościele, czy to przy naszych kapliczkach, których jest tak wiele, na śpiewaniu Litanii Loretańskiej. W ten sposób oddajemy Jej cześć. Ta która powiedziała Bogu TAK, jest dla nas wzorem do naśladowania. Maryja uczy wiernego trwania przy krzyżu Swego Syna, uczy pokory i miłości, modli się za nas , aby Jej Syn żył w nas, a nade wszystko prosi za nami u Niego. Toteż śpiewanie wyraża wdzięczność , a zarazem pochwałę za to wszystko co dla nas uczyniła i czyni nadal.

ZAPROSZENIE

VI NIEDZIELA WIELKANOCNA

Przykazania Jezusa nie są paragrafami prawa. Jezus wskazuje nam drogę i możliwości. Mówi nam, na co nas stać i czego Bóg żąda od nas. Dzięki Jezusowi wiemy, czym jest miłość. Miłość pochodząca od Boga przybrała w Nim ludzką postać. Jezus nie pyta, kto najbardziej zasłużył na Jego miłość, lub kto Mu za nią podziękuje. Prawdziwa miłość niczego nie oczekuje dla siebie. Jest szeroka, wspaniałomyślna i czyni wolnym: tego, kto kocha i tego, kto jest kochany. Po tym poznajemy prawdziwą miłość.

EWANGELIA J 15, 9-17

V NIEDZIELA WIELKANOCNA

Wielu ludzi uważa, że wszystkie religie świata są do siebie podobne. Są to tylko różne drogi, którymi można przyjść do Boga. Niektórzy wyobrażają sobie Boga mieszkającego na szczycie wysokiej góry. Ludzie znajdują się u stóp tej góry i próbują się na nią wspiąć z różnych stron, aby dotrzeć do Boga. Pismo Święte zapewnia stanowczo, że nikt nie dostanie się na ten "szczyt" do Boga na dowolnie wybranej drodze, tzn. dzięki własnym wysiłkom. Do Boga można przyjść tylko przez Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. On jest jedyną drogą akceptowaną przez Boga. Dlatego Chrystus zszedł do nas, stawszy się Człowiekiem, lecz bez grzechu, aby stworzyć warunki do spotkania się grzesznego człowieka z Bogiem. On zmarł na krzyżu za grzeszników. Wszyscy ludzie, którzy opierają się na zasługach Odkupiciela, mogą przyjść do Boga. Tak postanowił sam Bóg. Wszystkie inne drogi są błędne...

EWANGELIA J 15, 1-8

3 maja
UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY KRÓLOWEJ POLSKI

Obecność Maryi pod krzyżem to nie tylko kwestia "ciała i krwi", nie tylko kwestia uczucia, bez wątpienia szlachetnego, lecz tylko ludzkiego. Ta obecność dowodzi również Jej pełnego, całkowitego zaangażowania w odkupieńczą ofiarę Syna. Maryja chciała uczestniczyć do końca w cierpieniach Jezusa, ponieważ nie odepchnęła miecza zapowiedzianego przez Symeona, lecz razem z Chrystusem przyjęła tajemniczy plan Ojca. Ona stała się pierwszą uczestniczką odkupieńczej ofiary i miała już na zawsze pozostać doskonałym wzorem dla tych, którzy bez wahania przyłączają się do tej ofiary.

EWANGELIA J 19,25-27

IV NIEDZIELA WIELKANOCNA - Dobrego Pasterza

W sakramencie chrztu św. otrzymaliśmy Ducha Świętego - Ducha rozeznania dobrego i złego. Weszliśmy do bezpiecznej owczarni Dobrego Pasterza, który umarł za nas i zmartwychwstał. Gdziekolwiek rozlegnie się Jego znajomy głos, powinienem się weń uważnie wsłuchiwać. Jeżeli On mnie poprowadzi - "choćby przez ciemna dolinę, zła się nie ulęknę". Kiedy "Ty jesteś ze mną", mogę iść bezpiecznie. Osiągnę zbawienie.

EWANGELIA J 10, 11-18

III NIEDZIELA WIELKANOCNA

"Idziemy drogą naszego życia, rozdyskutowani o bieżących problemach, zaaferowani doczesnością, rozgadani i nawet nie widzimy, że tuż obok nas kroczy sam Chrystus. Obecny czasami w człowieku potrzebującym pomocy, ale czasami On sam chce nam takiej pomocy udzielić, otworzyć oczy, rozgrzać nasze serca, tylko … że my Go nie dostrzegamy.

Ty Panie stale nas spotykasz i ustawicznie posyłasz nam Twoich świadków. Ty nieustannie łamiesz dla nas chleb i wyjaśniasz nam Pisma. Ty nawet cuda czynisz na naszych oczach!! To tylko my jesteśmy ślepi, nieufni, nieskorzy do wierzenia, zamknięci, leniwi."

EWANGELIA Łk 24, 35-48

II NIEDZIELA WIELKANOCNA - Miłosierdzia Bożego

Druga Niedziela Wielkanocna obchodzona jest w Kościele katolickim jako Niedziela Miłosierdzia Bożego. Prosił o to Jezus objawiający się siostrze Faustynie Kowalskiej.

Bóg jest miłosierny. Zwykle mówimy tak, gdy oddajemy się pod Jego opiekę lub kiedy czujemy Jego wsparcie w trudnych sytuacjach życiowych. Potocznie rozumiemy miłosierdzie jako gotowość przyjścia z pomocą potrzebującemu. W szczególny sposób do tajemnicy Miłosierdzia Bożego zbliżyła się św. Faustyna. To dzięki niej lepiej dziś rozumiemy jego głęboki sens.

Po pierwsze: ufaj

Istotą kultu Miłosierdzia Bożego jest ufność Bogu. Warto pamiętać o słowach, które napisała św. Faustyna: "Kiedy jest dusza moja udręczona, myślę tylko tak; Jezus jest dobry i pełen miłosierdzia, a choćby się ziemia usunęła spod stóp moich, nie przestanę Mu ufać" (Dz. 1192). Na podstawę ufności składa się przede wszystkim pięć cnót: wiara, nadzieja, miłość, pokora i skrucha. Ufność otwiera serca ludzi na przyjęcie darów Miłosierdzia Bożego. Ufającemu gwarantuje obfitość łask potrzebnych do uczciwego życia. Przytoczymy tu słowa Jezusa zapisane przez św. Faustynę: "Łaski z mojego miłosierdzia czerpie się jednym naczyniem, a nim jest ufność. Im dusza więcej zaufa, tym więcej otrzyma" (Dz.1578).

Po drugie: bądź miłosierny

Drugim podstawowym elementem nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego - obok ufności - jest okazywanie miłosierdzia wobec bliźnich. Gotowość przyjścia z pomocą drugiemu człowiekowi powinna wynikać z miłości do Boga. Akt miłosierdzia można spełnić przede wszystkim poprzez dobry uczynek, jeśli nie jest to możliwe - poprzez dobre słowo, a gdy i ku temu nie ma sposobności - przez modlitwę. Jak wielką wagę Bóg przywiązuje do okazywania miłosierdzia bliźnim, świadczą słowa Jezusa, które usłyszała św. Faustyna: "Jeżeli dusza nie czyni miłosierdzia w jakikolwiek sposób, nie dostąpi miłosierdzia mojego w dzień sądu" (Dz. 1317).

EWANGELIA J 20, 19-31